شنبه، مرداد ۲۸، ۱۳۹۶

اخاذی پول اجباری از دانش‌آموزان در کردستان

عوامل دست‌نشانده رژیم در مدارس بوکان از هر دانش‌آموز مبلغ یکصد هزار تومان وجه نقد به‌مناسبت سال تحصیلی جدید به بهانه‌های مختلف اخاذی می‌کنند.به گزارش رسانه‌ها روز 27مرداد 96، عوامل حکومت آخوندی مستقر در مدارس شهرستان بوکان برای آغاز سال تحصیلی جدید والدین دانش‌آموزان را مجبور به پرداخت یکصد هزار تومان وجه نقد کرده‌اند.سریال اخاذی هر ساله در شروع سال تحصیلی جدید از سوی عوامل حکومتی در مدارس صورت می‌گیرد، هر دانش آموزی در دادن وجه نقد اقدام نکند، عوامل آخوندی مستقر در مدارس، دانش‌آموزان را تهدید به کم کردن نمرات امتحان و اخراج از مدرسه و محرومیت از تحصیل می‌کنند

جمعه، مرداد ۲۷، ۱۳۹۶

کسی می‌آید زیباتر از بشارت شعر- ع. طارق

کسی می‌آید
خواب‌هایش زیباتر از جوانه بیداری؛ 
بیداریهایش، خوشه‌های ترانه دانایی
 
بالدار اسب‌هایی سپیدیال، 
ارابة فکرهای رنگین‌کمانی‌اش را، 
در چشم‌اندازهای خیال‌فام
     پرواز می‌دهند.
 
با ساق‌های چالاک‌ آرزو؛ 
خلیده در موجهای متلاطم نسرین، 
«می‌آید».
 
می‌آید
مثل «وزش‌های نرم نسیم» که نمی‌توان ایستانیدش.
مثل باران که نمی‌شود عاشقانه خیس‌اش نبود.
مثل حضور عطر؛ 
که نمی‌شود آن را با لبخند نفس نکشید.
مثل رود که «بودن» اش، روان روان «آمدن» است.

می‌آید
و به نجوای خیس شبنم‌های نشسته در خیرگی‌های نگاه من و تو
یک آغوش گریة‌ شادی
     می‌بخشد؛ 
و به دستها میل گشودن قفل؛ 
و به لب‌ها، اعتراف دلچسب به‌معنی «دوستت دارم»؛ 
و به هر پنجره، 
پلکی گشاده بر بازترین نجابت خورشید.
«او» سبویی از مهربان‌ترین ترانه‌های کودکانه سرزمین مرا بر دوش دارد.

شبنم‌های شعر من می‌گویند:
کسی می‌آید زیباتر از بشارت شعر؛ 
کسی که آسمان آبی شعر
برای ارتفاع آرزوهایش
کوتاه است.

                                                                   

زندان یونسکو؛ یا جهنمی ناشناخته

روایتی از زبان شاهدان و از بند رستگان مخوف‌ترین زندان جنوب ایران
زندان یونسکو که در حال حاضر جای خود را به یک زندان بزرگتر در حد فاصل جاده‌ی دزفول - شوشتر داده، در مرکز شهر واقع شده است. همان‌گونه که از نامش پیداست، «یونسکو» در رژیم گذشته - بنیادی بود که با همکاری «سازمان ملل» و به‌خاطر پروژه‌یی برای «مبارزه با بیسوادی» و حمایت از کودکان در «دزفول» ایجاد شد. در سالهای پایانی رژیم سلطنتی؛ این مرکز در اختیار «اداره‌ی آموزش و پرورش» شهر گذاشته شد، سپس به «باشگاه فرهنگیان» تبدیل، و بعد از حاکمیت دیکتاتوری ولایت فقیه؛ به زندان بزرگ جوانان و فعالان سیاسی بدل شد!
در آغاز دهه‌ی شصت، زندان یونسکو ، دارای چهار اتاق بود که بیش از ۳۵۰زندانی را در خود می‌فشرد. در همین سالها (سالهای ۶۰ تا ۶۵) به‌دلیل سرکوبها و دستگیریهای گسترده و کمبود جا برای انباشتن زندانیان، نزدیک به شش اتاق قرنطینه و ۴۰بند و سلول از جنس بلوک‌های سیمانی که در تابستانهای گُر گرفته‌ی این شهر جنوبی حکم جهنم را دارند، ساخته شد. هم‌چنین قسمتی از ساختمان یونسکو در اختیار دادستانی رژیم قرار گرفت. زیرزمین زندان بونسکو با پله‌های زیاد در اعماق زمین نیز به اتاق شکنجه یا بزبان بازجویان «اتاق تمشیت»، جایی که فریاد و نالة زندانیان زیر شکنجه به گوش کسی نمی‌رسید.
در این سالها، شاید کمتر کسی از زندانیان سیاسی یونسکو را می‌توان سراغ گرفت که با بازجویان و شکنجه‌گرانی هم‌چون «خلف رضایی» معروف به «خلف رینگو»، «علیرضا آوایی»، «شمس‌الدین کاظمی»، «نداف»، «هردوانه»، «کف شیری»، «عبدالرضا سالمی»، «عبدالعظیم توسلی» و «علی خلف» آشنایی نداشته باشد.
اگر چه تابه‌حال شرح جنایتهای اعمال شده در این زندان به‌دلیل حضور فضای خوف انگیز کنونی، از سوی زندانیان سیاسی آزاد شده‌ی «یونسکو» نزد افکار عمومی بازگویی نشده است ولی از گزارشهای تکان‌دهنده‌ی اعدام و شکنجه در سالهای دهه‌ی شصت در زندان یونسکو، که سال گذشته و برای نخستین بار پیرامون آنها سخن به میان آمد، گزارش «محمدرضا آشوغ» از زندانیان سیاسی  پیشین این زندان قابل‌توجه است.در این گزارش محمدرضا آشوغ که یک بار در سالهای ۶۰ تا ۶۲ دستگیر و زندانی می‌شود، و بار دوم در سال ۶۵ اسیر و به مدت ۱۰سال محکومیت زندان می‌گیرد، از اعدام فجیع کودکان و نوجوانانی هم‌چون «عبدالرضا زنگویی» - پانزده ساله -، «حمید آسخ» - پانزده ساله - و «غلامرضا گلال زاده» - شانزده ساله - می‌گوید. این اعدامها در «حیاط خلوت» پشت زندان و در حالی که محکومان خردسال را به درختهای کهن سال می‌بستند، انجام می‌شد.
محمدرضا آشوغ، هم‌چنین گواهی می‌دهد که در آن روزها سایر زندانیان که از «چشمی» های سلول ناظر آن صحنه‌های جنون آمیز پاسداران بودند، می دیدند که چگونه آن درختان تنومند، شکافته و خونین می‌شدند. نیز، زندانیان خود از نزدیک شاهد بودند که سرانجام آدمکشان حرفه‌یی یونسکو برای از بین بردن آثار آن جنایتها، تعدادی از آن درختان مجروح و پاره پاره شده را قطع کردند.هم‌چنین می‌توان از اعدام «منوچهر نظری» - هیجده ساله -، «مسعود والی زاده» - شانزده ساله - و «ضیا رکنی»، همگی از هواداران سازمان مجاهدین خلق یا اعدام فدایی خلق «فرزانه‌ی اکبری» - نوزده ساله - در همین سالها نام برد. متأسفانه و بدلایل «اخلاقی» و احتمالاً عدم موافقت خانواده‌های زندانیان زن اعدام شده در این سالها نمی‌توان از نام مشخص زنان و دختران جوان اعدام شده‌ای گفت که پیش از اعدام مورد تجاوز بازجویان و پاسداران قرار می‌گرفتند...

شیادی روحانی و معصومه ابتکار در مورد برابری زنان - زینت میرهاشمی

سخن پراکنی حسن روحانی در مجلس ارتجاع، نهایت شیادی را نشان داد. حرفهای متناقض و کاسه لیسی او از ولی فقیه، سیمای او و کابینه اش را برای همگان رونمایی کرد. ادامه تحمیل ریاضت اقتصادی بر مردم، گسترش فقر، تبعیض و نابرابری، تبعیض جنسیتی و سرکوب غیر خودیها مواردی است که در دستور کار دولت روحانی است.وی در برابر گوشزدهای بعضی از مجلس نشینان در رابطه با گرفتن تاییدیه از ولی فقیه، هر گونه فشاری برای ترکیب کابینه اش را رد کرد. وی اقرار کرد که همه جلادان، اطلاعاتیها و پاسداران و سرکوبگرانی که در کابینه اش ردیف کرده انتخاب خودش بوده است. 
حسن روحانی از یک طرف از فقدان فشار حرف می زند و از طرف دیگر از این که نتوانسته سه زن را برای کابینه معرفی کند به مجلس نشینان گزارش می دهد. 
حسن روحانی که نزدیک ۳۸ سال به نهادینه کردن قوانین تبعیض و خشونت علیه زنان رکاب زده، مدعی «برابری زنان و مردان» شده، اما «گیرهای فرهنگی» را در نابرابری موثر می داند. گیرهای فرهنگی روحانی و همقطارانش تا چه اندازه است که حتا حاضر نیستند زنانی را بپذیرند که تن به همه این قوانین مردسالار می دهند. معصومه ابتکار هم در هنگام عرض وجود در معاونت حسن روحانی، نقش رکاب زن در ارتجاع مردسالار را به نمایش می گذارد. معصومه ابتکار که مشامش بستگی به جایگاهش در دم و دستگاه قدرت باز و بسته می شود روز چهارشنبه در مراسم معارفه خود گفت: «باید توازن و تبادل با توجه به نقشهای خانوادگی زنان دیده شود و بویی از تبعیض و بی عدالتی نباید به مشام برسد.» این زن مردسالار که راه حل «بسیاری از مسایل زنان» را در لای عبا و عمامه جستجو می کند مدعی شکوفایی خانواده به عنوان زیربنای همه مسایل و از جمله اقتصادی مقاومتی شد. ۳۸سال است که خانواده به عنوان سلول جامعه و مرد رئیس خانواده و همه کاره زن به حساب می آید. همه قوانینی که زنان طی ۳۸ سال در برابر آن مقاومت کرده اند تازه معصومه ابتکار به ادامه آن افتخار می کند. این پرده کوچکی از نگاه ارتجاعی پایوران حکومت به مساله زنان است. 

صحبت خامنه ای درباره الگوی جوانان: جوانی که رفت تو دل حادثه الگوست - تو اگر لالایی بلدی چرا خودت خوابت نمیبره؟ چرا پسران خودت و سایر مقامات رو نمی فرستی تو دل حادثه؟


حرکتهای اعتراضی علیه ستم و چپاول رژیم آخوندی – تظاهرات غارت شدگان

نوزادان برای فروش

600نوزاد در معرض فروش به سازمان بهزيستي تحويل داده شده است. معاون اجتماعي بهزيستي در اين باره گفت، بحث فروش كودكان و نوزادان در برخي نقاط كشور وجود دارد. حبيب الله مسعودي فريد اضافه كرد: نگرانی‌هایی در رابطه با بارداری زنان معتاد وجود دارد به خصوص زنانی که بی‌خانمان نیزهستند. اگر نوزاد بعد از به دنیا آمدن همچنان با این مادر زندگی کند، ممکن است به فروش برود. (خبرگزاري حكومتي ايلنا – 25مرداد 1396