کنفرانس در شهرداری منطقه 5پاریس
با حضور شهرداران و منتخبان فرانسوی
شخصیتهای سیاسی و مدافعان حقوق‌بشر
پیام رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت
فراخوان به تحقیق بین‌المللی درباره قتل‌عام ۶۷
و محاکمه مسئولان جنایت علیه بشریت درحاکمیت آخوندی
همبستگی با هموطنان زلزله‌زده در استان کرمانشاه
برنارد کوشنر - وزیر خارجه پیشین فرانسه
همان‌طور که می‌بینید، شما هنوزم این‌جا هستین، ما هنوز هم این‌جا هستیم. در نگاه اول ممکن است این امر تکراری به نظر برسد، ولی معتقدم که نیاز به ذکر و هدف پیش رویمان این تکرارها را ضروری می‌کند. نیاز به حضورمان در این‌جا را ضروری می‌کند تا بتوانیم یک به یک افرادی که می‌توانیم دیدار کنیم را متقاعد سازیم. هر چه فشار بالاتر باشد، هر چه انظار عمومی بیشتر تکان بخورد، امکان به‌رسمیت شناختن این جنایت فجیع توسط مجامع بین‌المللی بیشتر می‌شود، از جمله در شورای حقوق‌بشر. ما خواهان یک تحقیق ویژه هستیم، مثل تحقیقی که روی میز دبیرکل سازمان ملل، آقای گوترز، آمد و ما را بار دیگر هوشیار کرد.
اعلامیه دبیرکل سازمان ملل در تاریخ 31اکتبر، یعنی چند روز پیش صادر شد و وی خودش اعدام سی هزار زندانی را که چهره بعضی از آنها را امروز در ورود به این‌جا دیدیم، جنایت علیه بشریت خواند. در آن دوران، در سال 1988، همین واژه جنایت علیه بشریت اینقدرها واضح نبود. دادگاههای بین‌المللی پا نگرفته بودند و عدالت بین‌المللی‌ای وجود نداشت که به آن رجوع داشته باشیم.
حافظه تاریخ کوتاه است. باید تکرار کرد، باید تکرار کنیم. حتی فجیع‌ترین جنایات به فراموشی سپرده می‌شوند. البته به آن فکر می‌کنیم، البته از آن باخبریم، ولی این کافی نیست و فشار کافی به این‌صورت اعمال نمی‌شود.
پس فراموش نکنیم که وقایع چگونه حادث شدند. ابتدا خمینی به حکومت رسید. در سال 1979بود، زمان زیادی از آن گذشته است. من ورود و استقبال از او در فرانسه را به یاد می‌آورم. به یاد می‌آورم سخاوتمندی ما در قبال او را و امکاناتی که برایش فراهم کردیم که در فرانسه سکونت بگزیند. ما تسهیلات لازم برای فردی طرد شده را برای او فراهم کردیم. ما دقیقاً نفهمیدیم او چه کینه و توحشی را نمایندگی می‌کند. بلافاصله بعد از آن در سالهای 1980تا 1988جنگ ایران و عراق رخ داد...
